YÜREKDEDE İLE PADİŞAH

Eşeğini kaybeden Yürekdede, pazardan küçük bir deve satın alır. Her yıl çıktıkları yaylaya gitmek üzere hanımı Ayşe Nine ile yola çıkarlar. Az giderler, uz giderler, dere tepe düz giderler. Konakladıkları yerde atlılar çıkar karşılarına. Onları doyurmak için “bir güzel söz, bir sevgiye” aldığı deveciği keser Yürekdede. Padişahın atlıların arasında olduğunu fark edemezler. Saraya davet edilirler. Sonra ne oldu, dersiniz. “Yürekdede ile Padişah” kitabı bu mutlu sona adım adım yaklaştıracak sizi. Yürekdede ile Padişah Bir varmış bir yokmuş. Çok zaman da değil, şunun şurasında sadece birkaç asır önce, köylerden birinde yaşlı bir adamla karısı ya-şarmış. Köylülerin tabiriyle “sehiI” bir yerdeymiş bu köy. Yani kış aylarında muhafazalı olurmuş, korunurmuş evler soğuk rüzgârlara karşı. Kışı iyiymiş iyi olmasına, ama yazın durulmazmış buralarda. Boğucu bir hava, aşırı rutubet… Nefes al ki alasın. Bu da bir yana, etrafta her şey sararıp solar, hayvanlara yiyecek nesne kalmazmış. İşte bu yüzden asırlardır bu çevre köylüleri kışın köye yazınsa, vururlarmış yolunu yaylalara. Bu köyde bir zamanlar “Yürek Hasan” diye bilinir, bir delikanlı yaşarmış. Nereden kalmış bu isim ona? Köyde mi ortaya çıkmış, yoksa askerden mi getirmiş, kimse sormaz olmuş yıllar geçince.